Oğlumun ilk doğum gününün üzerinden kısa bir süre geçmişti “Küçük Meşe Palamudu” ile tanıştığımızda. Zamanla serinin bizim için ilk kitabıyla açılan kapının ardındaki dünyaya birlikte girmek, serinin diğer kitaplarını tek tek keşfetmek bizim için çok doğal bir ritme dönüştü. Yapısı birbirine benzer olsa bile her kitabı okumaktan birkaç istisna hariç aynı keyfi aldık. Bir de o meşhur döngü sayfası… Uzay’ın bu sayfayı özellikle sevmesi hem şaşırttı hem de baya sevindirdi. Zira kitabın en güzel kısmı o son sayfa bana kalırsa.
Küçük Meşe Palamudu’nu, görselleri animasyonlaştırılmış İngilizce versiyonuyla aşağıda izleyebilirsiniz:
Neden Bu Seri Başka Bir Yerde Duruyor Bizim İçin?
Instagram paylaşımında da söylediğim gibi (konuşmaya fırsat kalan birkaç cümlede:)) doğayı anlatmak kolay değil. Özellikle de hem bilimsel doğruluğu koruyup hem dili sade tutup hem de çocuğun (hatta bebeklikten itibaren demek daha doğru) ilgisini ayakta tutmak gerçek bir ustalık istiyor. Bunu yetişkinler için başarmak bile kolay değilken bir de… “Doğanın Eşsiz Hikayeleri” serisini bu kadar başarılı yapan şey de tam olarak bu: basit, temiz ve etkili bir yapı.
Üzerine de yalın, çizgileri belirgin, karmaşadan uzak ve küçük yaşlar için oldukça sevimli çizimlere sahip seri.
Her kitap küçük bir karakterin doğadaki yolculuğunu izletiyor. Bu yolculuk hikâye içinde öyle doğal bir ritimle ilerliyor ki çocuk fark etmeden sürecin bir parçası oluyor. Ardından gelen döngü sayfası ise hem bilgiyi toparlıyor hem de o hikâyeyi çocuğun zihninde yerine oturtuyor. Ne çok didaktik ne de yüzeysel. Sanki “Bak bu böyle olur” demeden gösteriyor sadece.
Hikâyelerin İçindeki Sessiz Bilimsel Akış
Bu serinin en sevdiğim yanı çocuklara doğayı öğretirken “öğretiyorum” diye bağırmaması. (Bu cümleyi çok kez okuyacak, duyacaksınız muhtemelen benden zira resimli bir kitabın salçası gibi bu. Olmadan olmuyor.) Bir yağmur damlasının dönüşümü, bir kar tanesinin düşüşü, bir kurbağanın metamorfozu ya da bir meşe palamudunun devasa bir ağaca dönüşmesi… Tüm bunlar hikâyenin içinde çok doğal bir akışla ilerliyor. Çocuklar henüz okuma bilmese bile bu düzeni ve döngüleri sezgisel olarak içselleştiriyor sanki.
Döngü Sayfalarının Gücü
Her kitabın sonunda yer alan döngü sayfası çocukları en çok çeken nokta olmasa da bence serinin en güçlü parçası. Hem görsel hem yazılı kısa bir özet sunarak hikâyeyi sabitliyor. Böylece çocuk karakterin yaşadıklarının aslında bir süreç olduğunu daha net görüyor. Öğrenme açısından bu sayfa çok kıymetli çünkü hikâyenin mantığını çocuk zihninde oturtuyor. Uzay’ın en sevdiği kısmın burası olması tesadüf değil. Döngüyü anlamak, hikâyeyi anlamanın hazzına da varmak demek.
Uzay’ın Favori Beşlisi
Biz bu seriden birçok kitap okuduk ama Uzay’ın favorileri sıralamaya bağlı olarak:
Seriye sağlam bir giriş için bence de çok çok iyi tercihler.
Bu favorileri de içeren Baba Oku Paylaşımları Seçkisi’ne buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz. (Hepsiburada İşbirliği ile bu bağlantıdan alacağınız kitaplarla Baba Oku’ya destek olabilirsiniz. #Reklam)
Sonuç: Doğaya Dair Okumalar İçin Çok Değerli Bir Başlangıç
Doğayı çocuğa öğretmek aslında ona yeni bir dünya tanıtmak demek. Bu seri bu dünyayı hem sıcak hem sade hem de sezgisel bir dille açıyor. Bizim evde karşılığı büyük oldu. Uzay büyüdükçe bu hikâyelerin hangi detaylarını fark edeceğini, döngülere dair hangi soruları soracağını merak ediyorum. Ama bir şeyden eminim: Bu seri, onun doğa merakının temel taşlarından biri olacak.
Belki yıllar sonra dönüp baktığımızda “doğa farkındalığı ve sevgisi tam da bu küçük kitaplarla başlamıştı” diyeceğiz.
"Baba Oku" 
Yorum bırakın